ماموپلاستی به روش «فری نیپل»

فری نیپل

ماموپلاستی به روش «فری نیپل» (Free Nipple Graft)

در برخی بیماران با بزرگی بسیار زیاد سینه‌ها (ژایگانتوماستی) یا افتادگی شدید، جابه‌جایی ایمنِ هاله–نوک سینه با روش‌های معمول مبتنی بر پدیکل (رگ‌رسان) ممکن نیست. در این شرایط از تکنیکی به نام پیوند آزاد هاله–نوک یا فری‌نیپل استفاده می‌شود: نوک و هاله به‌صورت کامل برداشته، اندازه‌گیری و سپس مانند گرافت پوستی در محل جدید پیوند می‌شود. این روش امکان کوچک‌سازی قابل‌توجه و انتقال نوک به موقعیت آناتومیک صحیح را با ریسک کمتر نکروز فراهم می‌کند.

نکتهٔ طلایی: فری‌نیپل گزینهٔ نخست همهٔ افراد نیست؛ زمانی ارزشمند است که طول جابه‌جایی نوک سینه بسیار زیاد باشد یا عروق پدیکل‌ها به‌علت دیابت/سیگار/BMI بالا/جراحی‌های قبلی قابل‌اعتماد نباشند. تصمیم نهایی پس از معاینه و سنجش دقیق فاصلهٔ سوپراس‌ترنال تا نوک (SSN–N)، پتوز و ضخامت بافت گرفته می‌شود.

آنچه در این مقاله می‌خوانید

  • فری‌نیپل چیست و چه تفاوتی با ماموپلاستی پدیکل‌دار دارد؟
  • چه زمانی فری‌نیپل توصیه می‌شود؟ (اندیکاسیون‌ها)
  • مزایا و محدودیت‌ها (حس، شیردهی، اسکار)
  • مراحل عمل قدم‌به‌قدم
  • مراقبت‌های قبل و بعد، داروها و پانسمان
  • نقاهت هفته‌به‌هفته و بازگشت به کار/ورزش
  • ریسک‌ها و چطور احتمال عوارض را پایین بیاوریم
  • جایگزین‌ها: پدیکل فوقانی/فوق‌داخلی/سفلی و روش ترکیبی
  • چک‌لیست تصمیم‌گیری و پرسش‌های پرتکرار

ماموپلاستی

فری‌نیپل چیست و چه تفاوتی با پدیکل‌ها دارد؟

در ماموپلاستی‌های رایج، هاله–نوک سینه روی یک «پدیکل» شامل عروق و اعصاب حفظ می‌شود (مثلاً پدیکل فوق‌داخلی/فوقانی/سفلی) و همراه با بافت‌های اطراف جابه‌جا می‌گردد. اما در فری‌نیپل، برای پیشگیری از کاهش خون‌رسانی در مسیر طولانی، مجموعهٔ هاله–نوک به‌طور کامل برداشته، نازک‌سازی و در محل جدید به‌صورت گرافت پوستی نشاسته می‌شود. نتیجهٔ ظاهری می‌تواند بسیار طبیعی باشد، ولی باید بدانیم که حس و توان شیردهی معمولاً کمتر از روش‌های پدیکل‌دار است.

چه زمانی فری‌نیپل توصیه می‌شود؟

  • ژایگانتوماستی/هیپرتروفی شدید با نیاز به برداشت حجیم بافت و جابجایی بلند نوک (مثلاً فاصلهٔ SSN–N بسیار بالا).
  • پتوز درجهٔ ۳ با محل نوک پایین‌تر از خط زیرسینه‌ای به‌طور قابل‌توجه.
  • ریسک بالای نکروز نوک در پدیکل‌ها: دیابت کنترل‌نشده، سیگار/نیکوتین، BMI بالا، اسکارهای قبلی یا عروق نامطمئن.
  • جراحی‌های بازسازی/اصلاحی پیچیده که در آن‌ها مسیر پدیکل مناسب قابل اعتماد نیست.

چه زمانی مناسب نیست؟ در اندازه‌های متوسط و پتوز خفیف تا متوسط، معمولاً تکنیک‌های پدیکل‌دار به‌دلیل حفظ حس و احتمال شیردهی ترجیح داده می‌شوند.

مزایا و محدودیت‌های فری‌نیپل

مزایا محدودیت‌ها/معایب
ایمنی بیشتر برای نوک در جابه‌جایی‌های خیلی بلند؛ کاهش ریسک نکروز NAC کاهش حس نوک و احتمال از دست‌دادن توان شیردهی (معمولاً غیرقابل شیردهی)
امکان کوچک‌سازی چشمگیر و فرم‌دهی بهتر در سینه‌های بسیار بزرگ نیاز به پیگیری دقیق گرافت (پانسمان فشار، عدم جابه‌جایی)
کنترل دقیق قطر هاله و موقعیت نوک احتمال تفاوت رنگ/پیگمانتاسیون هاله و نیاز به اصلاحات جزئی

مراحل عمل به زبان ساده

  1. مارکینگ ایستاده: تعیین خط زیرسینه‌ای، قطر نهایی هاله، محور پستان و محل جدید نوک (معمولاً در قلهٔ مخروط سینه).
  2. برداشت NAC: نوک–هاله به‌صورت تمام‌ضخامت برداشته، نازک‌سازی و برای پیوند آماده می‌شود.
  3. کوچک‌سازی و بازآرایی بافت: برداشت بافت غده‌ای و پوست اضافی با الگوی غالباً «لنگری/T معکوس» برای رسیدن به حجم و فرم هدف.
  4. ایجاد بستر گرافت: محل جدید نوک آماده و گرافت هاله–نوک با بخیهٔ ظریف فیکس می‌شود.
  5. پانسمان خاص NAC: معمولاً از قالب‌های نرم/اسفنجی و پانسمان فشاری برای بی‌حرکتی و تغذیهٔ بهتر گرافت استفاده می‌شود.

در موارد منتخب، برای قرینه‌سازی یا بهبود پروجکشن، می‌توان اقداماتی مثل پلیس‌های بخیه‌ای یا اصلاحات بعدی انجام داد.

مراقبت‌های قبل از عمل

  • قطع نیکوتین حداقل ۴ هفته قبل و بعد از جراحی (خطر نکروز را کاهش می‌دهد).
  • کنترل دیابت/فشارخون؛ آزمایش‌ها و تصویربرداری‌های لازم طبق نظر پزشک.
  • ثبات وزن؛ در صورت شاخص توده بدنی بالا، کاهش وزنِ پیش از عمل توصیه می‌شود.
  • مرور داروها و مکمل‌ها؛ قطع رقیق‌کننده‌ها طبق نظر پزشک معالج.

مراقبت‌های بعد از عمل و پانسمان NAC

  • حفظ خشکی و بی‌حرکتی گرافت طی روزهای اول؛ تعویض پانسمان‌ها به‌صورت استریل طبق برنامهٔ ویزیت.
  • پوشیدن سوتین طبی بدون فشار مستقیم بر نوک؛ پرهیز از خوابیدن روی شکم/پهلوهای فشاری.
  • مصرف آنتی‌بیوتیک/مسکن طبق نسخه؛ محدودیت فعالیت‌های بالاتنه و اجتناب از بلندکردن اجسام سنگین تا اجازهٔ پزشک.
  • شروع کرم‌ها/ژل‌های اسکار و ماساژ پس از بسته‌شدن زخم‌ها و با تأیید پزشک.

نقاهت و جدول زمانی تقریبی

بازهٔ زمانی وضعیت متداول توصیهٔ عملی
روزهای ۱–۳ درد/ورم قابل‌کنترل؛ پانسمان فشاری روی NAC استراحت نسبی، داروها طبق نسخه، حفظ خشکی پانسمان
روزهای ۴–۷ بهبود درد؛ ارزیابی خون‌رسانی گرافت ویزیت پیگیری؛ ادامهٔ سوتین طبی؛ پرهیز از کشش دست‌ها بالا
هفتهٔ ۲ کاهش کبودی؛ تثبیت گرافت بازگشت به کار سبک؛ شروع ملایم مراقبت اسکار طبق تجویز
هفته‌های ۳–۶ فرم پایدارتر؛ اسکار در حال بالغ‌شدن افزایش تدریجی فعالیت؛ ورزش پرفشار با مجوز پزشک
ماه‌های ۳–۶ نتیجهٔ نهایی واضح‌تر؛ رنگ هاله به تدریج ثابت‌تر تداوم ضدآفتاب روی اسکار؛ پیگیری دوره‌ای

ریسک‌ها و راه‌های کاهش آن‌ها

  • نکروز جزئی گرافت NAC: کاهش با قطع نیکوتین، کنترل دیابت، پانسمان صحیح و بی‌حرکتی.
  • کلوئید/اسکار برجسته: استفادهٔ منظم از ورق/ژل سیلیکون و ماساژ پس از ترمیم.
  • عفونت/هماتوم: آنتی‌بیوتیک پروفیلاکسی، تخلیهٔ مناسب درین‌ها و رعایت مراقبت زخم.
  • عدم‌تقارن حجمی/موقعیتی: برنامه‌ریزی دقیق و در صورت نیاز اصلاحات جزئی پس از تثبیت نتایج.
  • کاهش حس و شیردهی: از ویژگی‌های ذاتی فری‌نیپل؛ باید قبل از عمل کاملاً آگاهانه پذیرفته شود.

جایگزین‌ها و رویکردهای دیگر

در اغلب کوچک‌سازی‌ها، روش‌های پدیکل‌دار مانند پدیکل فوق‌داخلی (Superomedial)، فوقانی (Superior) یا سفلی (Inferior) به‌کار می‌روند و حس/احتمال شیردهی را بهتر حفظ می‌کنند. در مرز موارد، ممکن است از پدیکل‌های ترکیبی یا تکنیک‌های مرحله‌ای بهره برده شود. انتخاب نهایی با معاینهٔ دقیق، اندازه‌گیری‌ها و اهداف زیبایی–عملکردی شما انجام می‌شود.

چک‌لیست تصمیم‌گیری هوشمند برای فری‌نیپل

  1. هدف شما از جراحی چیست؟ (کاهش درد گردن/پشت، بهبود فعالیت، فرم لباس، زیبایی)
  2. آیا از کاهش حس و فقدان شیردهی آگاه و با آن موافق هستید؟
  3. سیگار/نیکوتین را دست‌کم ۴ هفته قبل و بعد کنار گذاشته‌اید؟
  4. بیماری‌های زمینه‌ای (دیابت/فشارخون) کنترل شده‌اند؟
  5. زمان کافی برای نقاهت و پیگیری پانسمان‌های NAC دارید؟

پرسش‌های پرتکرار

آیا با فری‌نیپل می‌توانم در آینده شیردهی داشته باشم؟

به‌طور معمول خیر. چون مجاری شیری و اعصاب ارتباطی قطع می‌شوند. اگر حفظ شیردهی برای شما مهم است و شرایط اجازه دهد، روش‌های پدیکل‌دار ارجح هستند.

حس نوک سینه بعد از فری‌نیپل چگونه است؟

حس ممکن است کاهش یابد یا متفاوت باشد. بخشی از حس سطحی می‌تواند با گذر زمان بهبود یابد، اما مانند پدیکل‌ها قابل‌پیش‌بینی نیست.

اسکارها چگونه‌اند؟

الگوی رایج «لنگری/T معکوس» (دور هاله + عمودی تا چین زیرسینه + افقی در چین) است. کیفیت اسکار به ژنتیک، مراقبت و تکنیک جراحی وابسته است.

آیا نتیجه پایدار است؟

بله، با وزن پایدار، سوتین حمایتی و سبک زندگی فعال، فرم سینه پایدار می‌ماند. تغییرات هورمونی/وزنی و بارداری می‌تواند اثر بگذارد.

چه زمانی به پزشک مراجعهٔ فوری لازم است؟

تب، درد شدیدِ پیشرونده، بوی نامطبوع پانسمان، خونریزی یا تغییر رنگ شدید گرافت NAC (خیلی تیره/خیلی رنگ‌پریده) نیازمند ویزیت فوری است.

مشاوره تخصصی ماموپلاستی فری‌نیپل با دکتر الهه فروتن

تهران، سعادت‌آباد، میدان کاج، ابتدای سرو غربی، نبش خیابان مروارید، ساختمان مروارید، طبقهٔ اول، واحد ۱۰

منابع علمی راهنما (بدون لینک)

  • راهنماهای انجمن‌های جراحی پلاستیک دربارهٔ ماموپلاستی کاهشی و اندیکاسیون‌های فری‌نیپل
  • مقالات مروری دربارهٔ نتایج عملکردی (حس/شیردهی) و ایمنی گرافت هاله–نوک
  • پروتکل‌های مراقبت از گرافت پوستی و مدیریت اسکار پس از ماموپلاستی


لیفت گردن

لیفت گردن لیفت گردن

اگر احساس می‌کنید مرز فک شما محو شده، چین‌های افقی گردن پررنگ شده‌اند یا پوست زیر چانه آویزان‌تر از قبل به‌نظر می‌رسد، احتمالاً به فکر لیفت گردن افتاده‌اید. این عمل با تمرکز بر پوست، چربی و عضلهٔ پلاتیسما، زاویهٔ فکی–گردنی را بازتعریف می‌کند تا صورت از نیم‌رخ جوان‌تر و متعادل‌تر دیده شود.

نکتهٔ طلایی: انتخاب بین لیپوساکشن غبغب، روش‌های غیرجراحی (هایفو، RF، نخ) و لیفت جراحی گردن به سه عامل بستگی دارد: کیفیت کشسانی پوست، وجود یا عدمِ نوارهای عمودی پلاتیسما و مقدار چربی زیرچانه/گردن.

آنچه در این راهنما می‌خوانید

  • لیفت گردن چیست و چه اهدافی دارد؟
  • تفاوت لیفت گردن با لیپوساکشن غبغب و روش‌های غیرجراحی
  • کاندیدای مناسب و موارد منع نسبی
  • مراحل عمل و تکنیک‌های متداول
  • مراقبت‌های قبل و بعد از لیفت گردن
  • اسکار، عوارض احتمالی و مدیریت آن‌ها
  • نقاهت، نتیجه و ماندگاری
  • چک‌لیست تصمیم‌گیری هوشمند
  • پرسش‌های پرتکرار بیماران

لیفت گردن چیست و چه می‌کند؟

لیفت گردن (Neck Lift/پلاتیسماپلاستی) مجموعه اقداماتی است که با برداشت چربی اضافه، سفت‌کردن عضلهٔ پلاتیسما و کشیدن پوست، مرز فک را مشخص‌تر و زاویهٔ فکی–گردنی را تیزتر می‌سازد. برش‌ها معمولاً در چین جلوی گوش و پشت لالهٔ گوش و گاهی برشی کوچک زیر چانه پنهان می‌شوند تا اسکار کمتر دیده شود.

لیفت گردن در برابر گزینه‌های دیگر

روش برای چه مشکلی بهتر است؟ مزایا محدودیت‌ها
لیفت گردن جراحی شلی پوست، باندهای پلاتیسما، افتادگی واضح، گردن بوقلمونی اثر محسوس و ماندگار، بازتعریف زاویهٔ فکی–گردنی نیاز به نقاهت، اسکار پنهان اما موجود، هزینهٔ بالاتر
لیپوساکشن غبغب چربی موضعی با پوستِ کشسان نتیجهٔ سریع، برش‌های کوچک شلی پوست/باند پلاتیسما را اصلاح نمی‌کند
هایفو/RF/نخ لیفت شلی خفیف تا متوسط، بهبود کیفیت پوست کم‌تهاجمی، نقاهت کوتاه اثر موقتی/ملایم؛ برای افتادگی شدید کافی نیست

چه کسانی کاندید مناسب لیفت گردن هستند؟

  • شلی واضح پوست گردن یا وجود نوارهای عمودی پلاتیسما.
  • محوشدن مرز فک با یا بدون چربی زیرچانه.
  • کیفیت عمومی سلامت مناسب و عدمِ مصرف نیکوتین در دورهٔ ترمیم.
  • انتظارات واقع‌بینانه از اسکار پنهان اما موجود و دورهٔ نقاهت.

منع نسبی: بیماری‌های کنترل‌نشدهٔ قلبی–عروقی، اختلال انعقادی، سیگار فعال، عفونت فعال پوستی، بی‌ثباتی وزن یا اختلالات ترمیم زخم.

مراحل عمل و تکنیک‌های رایج

  1. بیهوشی یا بی‌حسی با سدیشن: با توجه به وسعت عمل و ترکیب با فیس‌لیفت انتخاب می‌شود.
  2. برش‌های پنهان: در چین جلوی گوش، پشت لالهٔ گوش و گاهی برش کوچک زیرچانه.
  3. ترکیب اقدامات: لیپوساکشن محدود زیرچانه برای یکنواختی، پلیکاسیون/بستن باندهای پلاتیسما و کشش پوست.
  4. بخیه و بانداژ: برای کاهش ورم، شکل‌دادن زاویه و محافظت از زخم.

در برخی چهره‌ها، افزودن ایمپلنت چانه یا فیلر ساختاری مرزبندی فک را تقویت می‌کند. تصمیم نهایی بر پایهٔ آنالیز صورت است، نه صرفاً سن.

بهترین جراح لیفت گردن

مراقبت‌های قبل از لیفت گردن

  • قطع نیکوتین حداقل سه تا چهار هفته قبل و بعد از عمل.
  • مرور داروها/مکمل‌ها؛ توقف رقیق‌کننده‌ها طبق نظر پزشک.
  • ثبات وزن و برنامهٔ استراحت/همراه برای روزهای نخست.
  • عکاسی استاندارد قبل از عمل برای برنامه‌ریزی و ارزیابی نتیجه.

مراقبت‌های بعد از لیفت گردن

  • بالا نگه‌داشتن سر هنگام خواب و پرهیز از خم/چرخش شدید گردن.
  • استفاده از بانداژ/گن گردنی طبق دستور برای کاهش ورم و تثبیت زاویه.
  • پیاده‌روی سبک از روزهای اول؛ اجتناب از ورزش پرفشار تا مجوز پزشک.
  • مراقبت از زخم، تعویض پانسمان و ویزیت‌های منظم پیگیری.

نقاهت و جدول زمانی تقریبی

بازهٔ زمانی وضعیت معمول توصیهٔ عملی
روزهای ۱–۳ ورم/کبودی، احساس کشش و بی‌حسی گذرا بالا نگه‌داشتن سر، داروها طبق نسخه، استراحت نسبی
روزهای ۴–۷ بهبود درد، تداوم بانداژ پیاده‌روی سبک، مراقبت از زخم، مراجعهٔ پیگیری
هفتهٔ ۲ کبودی رو به کاهش، بخیه‌ها بسته به نظر جراح بازگشت به کار سبک؛ پرهیز از ورزش پرفشار
هفته‌های ۳–۴ تعریف بهتر زاویهٔ فکی–گردنی شروع تدریجی فعالیت‌ها با مجوز پزشک
ماه‌های ۲–۳ نتیجهٔ پایدارتر؛ اسکار درحال بالغ‌شدن مراقبت از اسکار (سیلیکون/ضدآفتاب) طبق دستور

اسکار، عوارض احتمالی و پیشگیری

اسکارها در چین‌های طبیعی پنهان می‌شوند و به‌مرور کمرنگ‌تر می‌گردند. عوارض احتمالی شامل خونریزی، هماتوم، عفونت، تأخیر ترمیم، عدم تقارن، بی‌حسی گذرا و نادر: آسیب شاخه‌های عصبی است. قطع نیکوتین، کنترل فشارخون، رعایت دقیق مراقبت‌ها و انتخاب جراح باتجربه، ریسک‌ها را پایین می‌آورد.

نتیجه و ماندگاری لیفت گردن

نتیجهٔ لیفت گردن بلندمدت است اما روند طبیعی پیری ادامه دارد. با سبک زندگی سالم، مراقبت از پوست و ثبات وزن، بسیاری از بیماران سال‌ها از فرم جدید رضایت دارند. هدف ما در کلینیک دکتر الهه فروتن، ایجاد نتیجه‌ای طبیعی است—بدون «اثر کشیدگی».

چک‌لیست تصمیم‌گیری هوشمند

  1. هدف خود را مشخص کنید: حذف چربی، سفتی پوست، یا هر دو.
  2. کیفیت کشسانی پوست و وجود باندهای پلاتیسما را بسنجید.
  3. آمادگی برای نقاهت ۱–۲ هفته‌ای کار سبک را داشته باشید.
  4. آستانهٔ پذیرش اسکار پنهان اما موجود را در نظر بگیرید.
  5. به نتیجهٔ طبیعی و هماهنگ با صورت اولویت بدهید.

پرسش‌های پرتکرار

لیفت گردن را می‌توان تنها انجام داد یا بهتر است با فیس‌لیفت باشد؟

بسته به الگوی افتادگی. اگر مشکل اصلی گردن است، لیفت تنها کافی است؛ اگر افتادگی گونه و خط فک نیز مشهود است، ترکیب با فیس‌لیفت تناسب کلی را بهتر می‌کند.

لیپوساکشن زیرچانه جای لیفت را می‌گیرد؟

برای چربی موضعی با پوستِ کشسان بله؛ اما در شلی پوست یا باند پلاتیسما کافی نیست و می‌تواند نیاز به لیفت را باقی بگذارد.

بعد از لیفت گردن چه زمانی می‌توان ورزش کرد؟

پیاده‌روی سبک از روزهای نخست، فعالیت پرفشار معمولاً از هفتهٔ سوم تا چهارم با تأیید پزشک.

جای بخیه‌ها چقدر مشخص است؟

در چین‌های اطراف گوش و زیرچانه پنهان می‌شوند و طی ماه‌ها کمرنگ‌تر خواهند شد. مراقبت از اسکار با سیلیکون و ضدآفتاب طبق دستور توصیه می‌شود.

مشاوره تخصصی لیفت گردن با دکتر الهه فروتن

تهران، سعادت‌آباد، میدان کاج، ابتدای سرو غربی، نبش خیابان مروارید، ساختمان مروارید، طبقهٔ اول، واحد ۱۰

منابع علمی راهنما

  • انجمن جراحان پلاستیک – تعاریف، ایمنی و عوارض احتمالی لیفت گردن
  • راهنماهای بیمارستانی دربارهٔ مراقبت‌های بعد از جراحی صورت و گردن
  • مقالات مروری دربارهٔ پلاتیسماپلاستی، لیپوساکشن زیرچانه و ترکیب با فیس‌لیفت


سوالات رایج درباره لیفت گردن (Neck Lift)

پرسش‌ها عامیانه‌اند تا واقعی‌تر باشند، اما پاسخ‌ها تخصصی و خلاصه ارائه شده‌اند.

۱) «لیفت گردن دقیقاً چه کاری می‌کنه؟»
لیفت گردن (Neck Lift/پلاتیسماپلاستی) پوست و عضلهٔ پلاتیسما را سفت می‌کند، چربی اضافهٔ زیرچانه/کناره فک را برمی‌دارد و زاویهٔ فکی–گردنی را تعریف می‌کند. بسته به نیاز، با برش‌های مخفی دور گوش و گاهی برش کوچک زیر چانه انجام می‌شود.
۲) «من غبغب دارم؛ لیپوساکشن کافیه یا باید لیفت هم بشه؟»
اگر مشکل اصلی «چربی موضعی» با پوستِ کشسان باشد، لیپوساکشن زیرچانه ممکن است کافی باشد. اگر شلی پوست یا نوارهای پلاتیسما دارید، ترکیب لیپو با لیفت گردن نتیجهٔ لبهٔ فک شارپ‌تری می‌دهد.
۳) «جای بخیهٔ لیفت گردن کجاست؟ معلوم می‌مونه؟»
برش‌ها معمولاً در چین جلوی گوش، پشت لاله گوش و گاهی برش کوچک زیر چانه پنهان می‌شوند. کیفیت اسکار به ژنتیک، تکنیک، مراقبت از زخم و پرهیز از سیگار بستگی دارد و معمولاً با گذر زمان کمرنگ می‌شود.
۴) «نخ لیفت یا هایفو می‌تونه جای لیفت گردن رو بگیره؟»
روش‌های غیرجراحی (هایفو، RF فرکشنال، نخ) در شلی خفیف تا متوسط کمک‌کننده‌اند و موقتی‌اند. در شلی واضح پوست/باندهای پلاتیسما، لیفت جراحی اثر محسوس‌تر و ماندگارتری دارد. انتخاب بر اساس معاینه است، نه فقط سن یا وزن.
۵) «نقاهت لیفت گردن چقدره؟ کی برمی‌گردم سر کار؟»
تورم و کبودی ۱–۲ هفته اول شایع است. کار سبک معمولاً طی ۷–۱۰ روز ممکن می‌شود. فعالیت‌های پرفشار و شنا معمولاً پس از ۳–۴ هفته و با تأیید پزشک از سر گرفته می‌شود. نتیجهٔ فرم‌یافته‌تر طی ۶–۱۲ هفته واضح‌تر می‌گردد.
۶) «لیفت گردن رو می‌شه تنها انجام داد یا باید با فیس‌لیفت باشه؟»
هر دو امکان‌پذیر است. اگر افتادگی عمدتاً در گردن/غبغب است، لیفت گردن تنها کافی است. اگر افتادگی گونه و خط فک هم مشهود است، ترکیب با فیس‌لیفت هماهنگی صورت–گردن و ماندگاری بصری را بهتر می‌کند.
۷) «بوتاکس نفر‌تیتی (Nefertiti) به درد گردن‌های رگه‌دار می‌خوره؟»
تزریق بوتاکس پلاتیسما می‌تواند خطوط عمودی/باندهای عضلانی را نرم‌کند و لبهٔ فک را کمی تعریف‌تر نشان دهد، اما پوست اضافه را برنمی‌دارد. اثر آن موقتی (۳–۴ ماه) است و در باندهای خفیف تا متوسط مفیدتر است.
۸) «لیفت گردن چند سال موندگاره؟ دوباره برنمی‌گرده؟»
نتیجهٔ لیفت گردن دائمی نیست اما بلندمدت است؛ روند طبیعی پیری ادامه دارد. با سبک زندگی سالم، مراقبت از پوست و کنترل وزن، ماندگاری بهتری می‌گیرید. بسیاری از بیماران ۷–۱۰ سال از فرم جدید رضایت دارند، اما عدد دقیق فردبه‌فرد است.
۹) «خطرات لیفت گردن چیاس؟»
عوارض احتمالی شامل خونریزی، هماتوم، عفونت، تأخیر ترمیم زخم، بی‌حسی موقتی پوست، عدم تقارن، اسکار قابل‌مشاهده و به‌ندرت آسیب شاخه‌های عصبی حرکتی صورت است. انتخاب جراح باتجربه، قطع سیگار و پیروی از مراقبت‌ها ریسک‌ها را پایین می‌آورد.
۱۰) «سن مناسب برای لیفت گردن چنده؟»
سن، معیار قطعی نیست. الگوی افتادگی پوست، باندهای پلاتیسما، تجمع چربی و کیفیت پوست تعیین‌کننده‌اند. برخی افراد در اواخر ۳۰–۴۰ سالگی کاندید می‌شوند؛ برخی دیگر دههٔ ۵۰–۶۰. ارزیابی حضوری بهترین پاسخ را می‌دهد.
۱۱) «من لاغرم ولی گردنم شله؛ با لیپو درست می‌شه؟»
در لاغرها معمولاً مشکل اصلی پوست شل و باند پلاتیسما است نه چربی. لیپوساکشن تنها کافی نیست و حتی می‌تواند شلی را واضح‌تر کند. در این شرایط، پلاتیسماپلاستی و کشیدن پوست منطقی‌تر است و گاهی پیوند چربی برای مرزبندی فک اضافه می‌شود.
۱۲) «کای‌بلا/دئوکسی‌کولیک‌اسید بهتره یا لیپوساکشن غبغب؟»
تزریق دئوکسی‌کولیک‌اسید برای چربی موضعی کوچک و پوست با کشسانی خوب مناسب است و به چند جلسه نیاز دارد. لیپوساکشن در نواحی بزرگ‌تر یا نیاز به شکل‌دهی دقیق، نتیجهٔ سریع‌تر و قابل‌پیش‌بینی‌تری می‌دهد. شلی پوست با هیچ‌کدام اصلاح اساسی نمی‌شود مگر با لیفت همراه شود.
۱۳) «بعد از عمل باید گن گردن ببندم؟ تا کی؟»
بله، بانداژ/گن گردنی معمولاً در هفتهٔ اول به‌صورت مستمر و سپس شب‌ها تا ۲–۳ هفته توصیه می‌شود. این کار به کاهش ورم، چسبیدن لایه‌ها و شکل‌گیری بهتر زاویهٔ فکی–گردنی کمک می‌کند. برنامهٔ دقیق را جراح تعیین می‌کند.
۱۴) «بعد لیفت گردن، خطوط افقی (گردنبند وینوسی) هم از بین می‌ره؟»
لیفت گردن بیشتر شلی پوست و باندهای عمودی را اصلاح می‌کند. خطوط افقی ممکن است کاهش یابند اما کامل محو نشوند. برای آن‌ها ترکیب درمان‌های پوستی (لیزر فراکشنال/RF میکرونیدلینگ، بیواکسی‌کلاژنی) همراه لیفت نتایج بهتری می‌دهد.
۱۵) «امکان بی‌حسی به‌جای بیهوشی هست؟»
بسته به وسعت کار، می‌توان با بی‌حسی موضعی و سدیشن یا بیهوشی عمومی انجام داد. در اعمال محدود (لیپو/پلیکاسیون محدود) بی‌حسی قابل‌انجام است؛ در موارد گسترده و ترکیبی، بیهوشی عمومی کنترل بهتر و ایمنی بیشتر فراهم می‌کند. تصمیم با ارزیابی بی‌هوشی و جراح است.
۱۶) «می‌تونم هم‌زمان فک/چانه هم کار بشه؟»
بله. ایمپلنت چانه یا فیلر ساختاری هم‌زمان با لیفت گردن می‌تواند زاویهٔ فکی–گردنی را چشمگیرتر کند. در صورت عقب‌بودن چانه (رتروژنیا)، این ترکیب به تناسب کلی صورت کمک می‌کند. انتخاب مبتنی بر آنالیز صورت است نه صرفاً سلیقه.
۱۷) «بعد از لیفت گردن چه مراقبت‌هایی مهم‌تره؟»
بالا نگه‌داشتن سر هنگام خواب، پرهیز از چرخش/خم شدید گردن، استفاده منظم از بانداژ، پرهیز از سیگار/نیکوتین، کنترل فشارخون، مصرف داروهای تجویزی، پیاده‌روی سبک و اجتناب از ورزش پرفشار تا مجوز پزشک. مراقبت از زخم و پیگیری‌های منظم کلیدی‌اند.
۱۸) «اگه فقط پوست اضافهٔ زیر چونه دارم، می‌شه با برش کوچک درستش کرد؟»
در برخی موارد منتخب، با برش کوچک زیرچانه و پلیکاسیون/بستن باندهای پلاتیسما همراه برداشت محدود پوست می‌توان بهبود داد؛ اما در شلی وسیع گردن، برش‌های اطراف گوش برای کشش و جمع‌کردن پوست لازم است تا نتیجه طبیعی و پایدار باشد.
۱۹) «بعد از لیفت گردن بی‌حسی یا سفتی پوست طبیعیه؟»
بله، بی‌حسی گذرا و احساس کشش/سفتی در هفته‌های اول طبیعی است و معمولاً طی چند هفته تا چند ماه بهبود می‌یابد. ماساژ ملایم طبق دستور و صبر در روند ترمیم به بازیابی حس کمک می‌کند. بی‌حسی پایدار نادر است و باید ارزیابی شود.
۲۰) «نتیجهٔ طبیعی می‌خوام؛ چطور مطمئن شم گردنم کشیده به نظر نیاد؟»
نتیجهٔ طبیعی با آنالیز دقیق زاویهٔ فکی–گردنی، حفظ خطوط طبیعی پوست، کشش متعادل لایهٔ SMAS/پلاتیسما و توزیع یکنواخت چربی حاصل می‌شود. عکس‌های قبل/بعد استاندارد، شرح انتظارات واقع‌بینانه و انتخاب جراح با رویکرد محافظه‌کارانه کمک می‌کند «اثر کشیدگی» ایجاد نشود.


درمان بیماری‌های مقعدی

بیماری های مقعدی

 درمان بیماری‌های مقعدی: از شرم تا درمان مؤثر

مشکلات مقعدی شایع‌اند اما به‌دلیل تابو، بسیاری دیر مراجعه می‌کنند. این راهنما با زبان ساده، مسیر تشخیص و درمان هموروئید، شقاق، فیستول و کیست مویی را توضیح می‌دهد تا با آرامش و آگاهی تصمیم بگیرید.

خلاصه تصمیم: درد تیز و سوزشی حین اجابت مزاج + قطره‌های خون قرمز روشن → احتمالاً شقاق. خونریزی بدون درد، برآمدگی یا خارش → احتمالاً هموروئید. ترشح چرکی یا سوراخ کوچک کنار مقعد → احتمالاً فیستول. تورم و ترشح در چین باسن → احتمالاً کیست مویی. تشخیص قطعی با معاینهٔ متخصص است.

طیف درمان از کم‌تهاجمی تا جراحی

بیماری درمان‌های خانگی/دارویی روش‌های مطبی/کم‌تهاجمی جراحی
هموروئید فیبر و آب کافی، حمام نشسته، پماد/شیاف ضدالتهاب بستن با رابربند، اسکلروتراپی، لیزر منتخب هموروئیدکتومی در موارد پیشرفته/عودی
شقاق (فیشر) ملین اسموتیک، حمام نشسته، پماد نیترو/دیلتیاzem تزریق بوتاکس در موارد مزمن منتخب اسفنکتروتومی جانبی داخلی در مقاوم‌ها
فیستول مقعدی کنترل عفونت، مراقبت از پوست ستون‌گذاری برای تخلیه و آماده‌سازی فیستولوتومی، فلپ مخاطی، پلاگ/روش‌های حفظ اسفنکتر
کیست مویی بهداشت ناحیه، کوتاه‌کردن مو، تخلیه آبسه در فاز حاد لیزر سینوس منتخب جراحی باز/بسته با تکنیک‌های کاهش عود

چه زمانی مراجعه فوریتی لازم است؟

  • خونریزی شدید یا تداوم خونریزی
  • تب، لرز، درد ضرباندار یا تورم پیشرونده (احتمال آبسه)
  • درد شدیدِ مقاوم به مسکن
  • بی‌اختیاری جدید یا ترشح چرکی بدبو
  • بیماران با بارداری، بیماری‌های التهابی روده یا اختلال انعقادی

این صفحه جایگزین معاینهٔ پزشکی نیست؛ تشخیص و انتخاب درمان باید توسط پزشک انجام شود.

سبک زندگی، تغذیه و پیشگیری از عود

  • افزایش فیبر روزانه (سبزی، میوه، غلات کامل) و نوشیدن آب کافی
  • اجتناب از زورزدن و توقف طولانی روی توالت؛ پاسخ‌دادن به حس دفع
  • فعالیت بدنی منظم برای بهبود حرکات روده
  • حمام نشستهٔ ولرم در درد و التهاب حاد
  • حفظ بهداشت و خشکی نسبی ناحیه؛ استفاده از لباس‌های نخی

مروبهترین جراح هموروئیدر سریع بیماری‌ها و مسیر درمان

هموروئید (بواسیر)

تورم شبکهٔ وریدی در کانال مقعد. درجه‌بندی داخلی از I تا IV. درجات I–II معمولاً با اصلاح سبک زندگی و درمان دارویی کنترل می‌شوند؛ در درجات II–III، رابربند گزینهٔ مؤثر مطبی است؛ در موارد علامت‌دارِ بزرگ یا عودکننده، جراحی مطرح می‌شود. برای درمان هموروئید در تهران می توانید به دکتر الهه فروتن مراجعه داشته باشین!

شقاق (فیشر)

پارگی خطی دردناک لبهٔ مقعد؛ در حادها مراقبت محافظه‌کارانه و پمادهای شل‌کننده مؤثر است؛ اگر مزمن شود یا پاسخ ندهد، بوتاکس و در گام بعد اسفنکتروتومی جانبی طبق نظر جراح قابل‌انجام است. برای درمان شقاق در تهران می توانید به دکتر الهه فروتن مراجعه داشته باشین!

فیستول مقعدی

ارتباط غیرطبیعی بین کانال مقعد و پوست اطراف. اغلب پس از آبسه ایجاد می‌شود و برای درمان قطعی به مداخلهٔ جراحیِ نگه‌دارندهٔ عملکرد اسفنکتر نیاز دارد. انتخاب تکنیک به مسیر و پیچیدگی فیستول وابسته است. برای درمان فیستول مقعدی در تهران می توانید به دکتر الهه فروتن مراجعه داشته باشین!

کیست مویی (پایلونیدال)

کیست/سینوس در چین میان‌باسی. در فاز آبسه، تخلیهٔ مناسب و کنترل عفونت اولویت دارد؛ برای پیشگیری از عود، تکنیک‌های جراحی منتخب یا روش‌های کم‌تهاجمی مانند لیزر سینوس با رعایت مراقبت‌های پس از عمل توصیه می‌شوند. برای درمان کیست مویی در تهران می توانید به دکتر الهه فروتن مراجعه داشته باشین!

دکتر الهه فروتن بهترین جراح خانم تهران و ایران است

مشاوره تخصصی بیماری‌های مقعدی با دکتر الهه فروتن

تهران، سعادت‌آباد، میدان کاج، ابتدای سرو غربی، نبش خیابان مروارید، ساختمان مروارید، طبقهٔ اول، واحد ۱۰

پرسش‌های پرتکرار در رابطه با درمان بیماری های مقعدی

آیا همهٔ موارد هموروئید نیاز به جراحی دارند؟

خیر. بسیاری با اصلاح سبک زندگی و روش‌های مطبی مانند رابربند درمان می‌شوند؛ جراحی برای موارد بزرگ، عودکننده یا مقاوم است.

درد شقاق چقدر طول می‌کشد تا بهتر شود؟

در موارد حاد، با درمان دارویی و حمام نشسته، درد طی ۱–۳ هفته فروکش می‌کند. مزمن‌ها ممکن است به بوتاکس یا جراحی نیاز داشته باشند.

آیا فیستول بدون جراحی درمان می‌شود؟

به‌ندرت. بیشتر فیستول‌ها برای درمان قطعی به مداخلهٔ جراحی نیاز دارند و نوع عمل به مسیر فیستول و درگیرشدن اسفنکتر بستگی دارد.

پس از جراحی کیست مویی چگونه از عود پیشگیری کنم؟

رعایت بهداشت، کوتاه‌کردن موهای ناحیه، کاهش رطوبت و پیروی از دستورات مراقبت زخم طبق نظر پزشک.


سوالات رایج درباره درمان بیماری‌های مقعدی

۱) «خون روشن روی دستمال می‌بینم؛ یعنی هموروئید داخلی گرفتم؟»
خون قرمز روشن حین یا پس از اجابت مزاج می‌تواند نشانهٔ هموروئید داخلی یا شقاق (فیشر) باشد. معاینه تعیین‌کننده است. در هموروئید، برجستگی و خارش شایع‌تر است؛ در شقاق، درد تیز و سوزشی غالب است. ارزیابی بالینی و در صورت لزوم آنوسکوپی برای افتراق و برنامهٔ درمان (از اصلاح سبک زندگی تا رابربند) انجام می‌شود.
۲) «برای بواسیر خارجی پماد جواب می‌ده یا حتماً عمل لازم دارم؟»
در هموروئید خارجی خفیف، اقدامات محافظه‌کارانه (فیبر، آب، کاهش زورزدن، حمام نشسته و پمادهای ضدالتهاب) کافی است. در لختهٔ حاد و دردناک (هموروئید ترومبوزه)، در ساعات/روزهای اول می‌توان تخلیهٔ انتخابی انجام داد. جراحی یا لیزر زمانی مطرح است که علائم شدید، مکرر یا مقاوم باشد.
۳) «شقاقم قدیمیه؛ با پماد خوب می‌شه یا باید بوتاکس بزنم؟»
شقاق مزمن معمولاً پاسخ محدود به پمادهای شل‌کنندهٔ اسفنکتر (نیترو/دیلتیازم) دارد. تزریق بوتاکس گزینهٔ کم‌تهاجمی مؤثر برای کاهش اسپاسم و تسهیل ترمیم است. در موارد مقاوم، اسفنکتروتومی جانبی داخلی با تکنیک محافظه‌کارانه انجام می‌شود.
۴) «بعد از رابربند کردن بواسیر، درد و فشار طبیعیه؟»
بله، احساس فشار/سنگینی تا ۴۸–۷۲ ساعت نخست شایع است. مسکن ساده، حمام نشسته و پرهیز از زورزدن کمک می‌کند. درد شدیدِ پایدار یا تب نیاز به بررسی برای عوارض نادر دارد. چند جلسهٔ بستن با رابربند ممکن است لازم شود تا درجات II–III کنترل شوند.
۵) «ترشح بدبو کنار مقعدم میاد؛ یعنی فیستوله؟»
ترشح چرکی از سوراخ کوچک کنار مقعد به نفع فیستول مقعدی است که غالباً پس از آبسه ایجاد می‌شود. درمان قطعی معمولاً جراحیِ حفظ‌کنندهٔ اسفنکتر است (مثل فیستولوتومی سطحی، ستون‌گذاری، فلپ مخاطی یا پلاگ) بر اساس مسیر و درگیری اسفنکتر.
۶) «کیست مویی با لیزر سینوس بهتره یا عمل باز؟»
انتخاب بین لیزر سینوس، جراحی باز یا بسته به وسعت مسیرها، عفونت فعال و ریسک عود بستگی دارد. لیزر در موارد منتخب با مسیرهای محدود مزیتِ بهبود سریع‌تر دارد؛ اما در سینوس‌های گسترده یا عودهای پیچیده، تکنیک‌های جراحی با اصلاح خط وسط و مراقبت دقیق از زخم ارجح است.
۷) «یبوست مزمنم باعث بواسیر و شقاق می‌شه؟»
بله. یبوست و زورزدن مکرر از عوامل اصلی تشدید هموروئید و ایجاد/تداوم شقاق هستند. رژیم پرفیبر، مایعات کافی، فعالیت بدنی و ملین اسموتیک در کنترل علائم و پیشگیری از عود نقش کلیدی دارند.
۸) «حمام نشسته واقعاً فایده داره یا فقط رسمه؟»
حمام نشستهٔ ولرم با افزایش جریان خون موضعی و کاهش اسپاسم اسفنکتر، درد شقاق و التهاب هموروئید را کم می‌کند. ۱۰–۱۵ دقیقه، ۲–۳ بار در روز و پس از دفع توصیه می‌شود؛ جایگزین درمان پزشکی نیست، اما مکمل مؤثری است.
۹) «باردارم؛ خونریزی و برجستگی دارم، می‌تونم درمان کنم؟»
در بارداری، ورم عروقی و یبوست شایع است. تمرکز بر فیبر، مایعات، زمان‌بندی دفع و حمام نشسته است. داروها باید با نظر پزشک و امن برای بارداری انتخاب شوند. مداخلات تهاجمی معمولاً به پس از زایمان موکول می‌شود مگر در عوارض خاص (مثل آبسه).
۱۰) «بعد از اسفنکتروتومی خطر بی‌اختیاری دارم؟»
با اسفنکتروتومی جانبی داخلی استاندارد و انتخاب دقیق بیمار، خطر بی‌اختیاری پایدار پایین است. ارزیابی پیش‌عمل (سابقهٔ زایمان‌های سخت، جراحی‌های قبلی و تون پایهٔ اسفنکتر) برای کاهش ریسک ضروری است. تکنیک محافظه‌کارانه و تجربهٔ جراح اهمیت دارد.
۱۱) «هموروئید داخلی درجه چند تا کی با رابربند جواب می‌ده؟»
درجات II و برخی III پاسخ خوبی به بستن با رابربند دارند. درجات بالاتر، هموروئیدهای بسیار بزرگ یا همراه با پوست اضافهٔ خارجی ممکن است به جراحی نیاز داشته باشند. بهبود رژیم و دفع برای ماندگاری نتیجه ضروری است.
۱۲) «هر دردی موقع اجابت مزاج شقاقه یا چیز خطرناک‌تری هم هست؟»
نه لزوماً. درد می‌تواند ناشی از شقاق، التهاب هموروئید، آبسه، فیستول یا علل دیگر باشد. اگر درد شدید، تب، ترشح، خونریزی مداوم یا کاهش وزن دارید، باید ارزیابی تخصصی شوید تا علل جدی‌تر排除 گردد و درمان هدفمند آغاز شود.
۱۳) «کیست مویی بعد از درناژ آبسه، حتماً باید عمل قطعی بشه؟»
درناژ، مرحلهٔ کنترل عفونت حاد است. برای کاهش عود، درمان قطعی مسیرهای باقیمانده (لیزر سینوس منتخب یا جراحی با تکنیک مناسب) توصیه می‌شود. مراقبت از زخم، حذف مو و بهداشت ناحیه در نتیجهٔ درازمدت بسیار مؤثر است.
۱۴) «IBD دارم (کولیت یا کرون)؛ خونریزی‌هام هموروئیده؟»
بیماری‌های التهابی روده (IBD) می‌توانند خونریزی، درد و ضایعات اطراف مقعد ایجاد کنند و احتمال فیستول در کرون بیشتر است. تشخیص افتراقی با معاینه و بررسی‌های تکمیلی انجام می‌شود و درمان باید با هماهنگی فوق‌تخصص گوارش و جراح تنظیم گردد.
۱۵) «پماد نیترو بهتره یا دیلتیازم برای شقاق؟»
هر دو شل‌کنندهٔ اسفنکتر هستند و به کاهش درد و بهبود ترمیم کمک می‌کنند. نیترو می‌تواند سردرد بدهد؛ دیلتیازم معمولاً تحمل‌پذیرتر است. انتخاب بر اساس تحمل بیمار، منع مصرف و نظر پزشک انجام می‌شود. تداوم مصرف طبق نسخه اهمیت دارد.
۱۶) «چقدر طول می‌کشه بعد از عمل هموروئیدکتومی برگردم سر کار؟»
بسته به وسعت جراحی، کار سبک معمولاً طی ۱–۲ هفته ممکن است. درد و تورم در هفتهٔ اول بیشتر است و با مسکن، حمام نشسته و تنظیم دفع کنترل می‌شود. فعالیت پرفشار تا بهبود زخم به تعویق می‌افتد. برنامهٔ دقیق نقاهت را جراح تعیین می‌کند.
۱۷) «بعد از بوتاکس شقاق چه مراقبت‌هایی لازمه؟»
تداوم رژیم پرفیبر و مایعات، پرهیز از زورزدن، حمام نشسته، مصرف داروهای تجویز‌شده و پیگیری منظم. اثر بوتاکس موقت است (چند ماه) و فرصت ترمیم می‌دهد؛ اگر علائم پایدار بماند، ارزیابی مجدد برای گزینه‌های دیگر (مانند اسفنکتروتومی) انجام می‌شود.
۱۸) «آیا هر برآمدگی کنار مقعد کیست مویی است؟»
خیر. برآمدگی ممکن است آبسه، هموروئید خارجی ترومبوزه، پوست اضافهٔ پس از التهاب یا کیست مویی باشد. محل دقیق (میان‌خط باسن برای کیست مویی شایع‌تر است)، وجود مو/ترشح و معاینهٔ بالینی به تشخیص کمک می‌کند. درمان بر اساس علت متفاوت است.
۱۹) «می‌تونم با نشستن طولانی و اضافه‌وزن هموروئید رو بدتر کنم؟»
نشستن طولانی، اضافه‌وزن و کم‌تحرکی فشار وریدی را افزایش می‌دهد و می‌تواند هموروئید را تشدید کند. وقفه‌های حرکتی، کاهش وزن، فعالیت بدنی منظم و بهبود عادات دفع در مدیریت علائم مؤثر هستند.
۲۰) «چه کار کنم بعد از عمل (یا لیزر) عود نکنه؟»
پیشگیری از عود با مجموعه‌ای از اقدامات است: فیبر و مایعات کافی، زمان‌بندی منظم دفع، پرهیز از زورزدن و نشستن طولانی، حمام نشسته در دورهٔ التهاب، مراقبت صحیح از زخم، بهداشت و خشکی نسبی ناحیه و در کیست مویی، حذف منظم مو و پیگیری‌های دوره‌ای.

لیپوساکشن بازو

لیپوساکشن و لیفت بازو

 لیپوساکشن بازو یا لیفت بازو (براکیوپلاستی)

راهنمای علمی–انسانی برای انتخاب بین حذف چربی موضعی بازو با لیپوساکشن و برداشت پوست اضافه با لیفت بازو؛ تدوین‌شده در کلینیک زیبایی دکتر الهه فروتن در سعادت‌آباد تهران. هدف، تصمیمی آرام و آگاهانه براساس شرایط پوست، سطح چربی و سبک زندگی شماست.

نکتهٔ طلایی: اگر الاستیسیتهٔ پوست خوب است و مشکل اصلی چربی است، اغلب لیپوساکشن کافی است؛ اگر پوست اضافه و افتادگی واضح دارید، لیفت بازو نتیجهٔ فرمی بهتری می‌دهد.

مقایسه سریع دو روش

معیار لیپوساکشن بازو لیفت بازو (براکیوپلاستی)
هدف کاهش چربی موضعی برداشت پوست اضافه و بهبود سفتی
کاندید مناسب پوست با کشسانی خوب + چربی محدود افتادگی متوسط تا شدید (مثلاً پس از کاهش وزن)
برش/اسکار برش‌های کوچک‌تر، اسکار محدودتر اسکار طولانی‌تر از زیربغل تا نزدیک آرنج (متغیر)
نقاهت بازگشت به کار: چند روز تا ۱ هفته؛ ورزش سنگین: ۴–۶ هفته بازگشت به کار: ۱–۲ هفته؛ فعالیت پرفشار: ۸–۱۲ هفته
ریسک‌های شاخص نامنظمی کانتور، عدم‌تقارن، کبودی/ورم اسکار قابل‌مشاهده، سروما/هماتوم، تغییر حس پوست
دوام نتیجه پایدار با وزن ثابت و سبک زندگی سالم پایدار؛ کیفیت اسکار و نوسان وزن اثرگذار است

لیپوساکشن بازو: چه زمانی ایده‌آل است؟

وقتی مشکل اصلی «چربی موضعی» باشد و پوست به‌خوبی جمع شود، لیپوساکشن می‌تواند بازو را باریک‌تر و یکنواخت‌تر کند. در برخی مراجعان، برای رسیدن به کانتور نرم‌تر، از تکنیک‌های ظریف و کانولاهای باریک استفاده می‌شود.

مزایا

  • برش‌های کوچک و اسکار محدود
  • نقاهت کوتاه‌تر نسبت به لیفت
  • امکان ترکیب با لیفت برای یکنواختی بهتر

محدودیت‌ها

  • برای افتادگی پوستی واضح کافی نیست
  • احتمال نامنظمی سطح در صورت انتخاب نامناسب یا مراقبت ناکافی

لیپوساکشن و لیفت بازو

لیفت بازو (براکیوپلاستی): چه زمانی انتخاب بهتری است؟

وقتی پوست اضافه و شلی قابل‌توجه دارید—به‌خصوص پس از کاهش وزن—لیفت بازو با برداشتن پوست آویزان و فرم‌دهی بافت نرم، ظاهر سفت‌تری ایجاد می‌کند. در بسیاری از موارد، لیپوساکشن تکمیلی برای یکنواختی کناره‌ها هم‌زمان انجام می‌شود.

مزایا

  • بهبود واضح سفتی و خطوط بازو
  • کارآمد در افتادگی‌های متوسط تا شدید

محدودیت‌ها

  • اسکار طولانی‌تر (محل و کیفیت به ترمیم بدن و مراقبت‌ها وابسته است)
  • نیاز به مراقبت دقیق‌تر در نقاهت

ایمنی و عوارض احتمالی

عوارض عمومی جراحی شامل خونریزی، عفونت، واکنش‌های بیهوشی، ورم و درد است. ریسک‌های اختصاصی لیپو: عدم‌تقارن یا نامنظمی کانتور. ریسک‌های اختصاصی لیفت: اسکار قابل‌مشاهده، سروما/هماتوم، تغییر حس پوست و به‌ندرت آسیب عصبی. پیروی از دستورات پزشک و انتخاب جراح باتجربه احتمال عوارض را کاهش می‌دهد.

مراقبت‌های قبل و بعد از عمل

قبل از عمل

  • ثبات وزن حداقل ۶–۸ هفته
  • قطع دخانیات حداقل ۳–۴ هفته قبل و بعد
  • مرور داروها و مکمل‌ها؛ توقف رقیق‌کننده‌ها طبق نظر پزشک
  • تهیهٔ گن فشاری و هماهنگی همراه

بعد از عمل

  • استفادهٔ منظم از گن طبق دستور
  • پیاده‌روی سبک از روزهای نخست
  • پرهیز از بلندکردن اجسام سنگین تا مجوز پزشک
  • مراقبت از زخم و ویزیت‌های پیگیری منظم

جدول زمانی نقاهت (تقریبی)

بازهٔ زمانی لیپوساکشن بازو لیفت بازو
روزهای ۱–۷ درد و ورم قابل‌مدیریت؛ بازگشت به کار: چند روز تا ۱ هفته درد و محدودیت بیشتر؛ بازگشت به کار: ۱–۲ هفته
هفته‌های ۲–۶ افزایش تدریجی فعالیت؛ ورزش سنگین معمولاً ۴–۶ هفته فعالیت متوسط با احتیاط؛ ورزش پرفشار معمولاً ۸–۱۲ هفته
ماه‌های ۳–۶ نتیجهٔ نهایی واضح‌تر؛ پایدار با وزن ثابت نتیجهٔ پایدار؛ مراقبت از اسکار (چسب/سیلیکون/ضدآفتاب)

چطور بین لیپو و لیفت انتخاب کنم؟ (چک‌لیست سریع)

  1. هدفتان را مشخص کنید: باریک‌ترشدن یا سفتی پوست—یا هر دو؟
  2. تست نیشگون: اگر پوست پس از رهاکردن سریع می‌نشیند، کشسانی بهتر است.
  3. سابقهٔ کاهش وزن چشمگیر دارید؟ احتمالاً پوست اضافه مطرح است.
  4. آستانهٔ پذیرش اسکار را صادقانه بسنجید.
  5. آمادگی برای نقاهت و ویزیت‌های پیگیری را بررسی کنید.

دکتر الهه فروتن بهترین جراح خانم تهران و ایران است

پرسش‌های پرتکرار

آیا امکان انجام هم‌زمان لیپو و لیفت وجود دارد؟

بله؛ برای یکنواختی فرم، لیپوساکشن تکمیلی حین لیفت رایج است.

نتیجه تا چه زمان پایدار است؟

با وزن پایدار و سبک زندگی فعال، نتیجهٔ هر دو روش بلندمدت است؛ نوسانات وزن می‌تواند فرم را تغییر دهد.

جای زخم لیفت چقدر مشخص است؟

محل و کیفیت اسکار به ژنتیک، مراقبت و تکنیک بستگی دارد؛ استفاده از ورق/ژل سیلیکون و ضدآفتاب طبق دستور به بهبود ظاهر آن کمک می‌کند.

چه زمانی مراجعه کنم؟

اگر افتادگی پوست در لباس مشخص است، اصطکاک با آستین آزارتان می‌دهد، یا اعتمادبه‌نفس‌تان تحت‌تأثیر قرار گرفته و وزن‌تان پایدار است—مشاوره تخصصی با دکتر الهه فروتن بهترین گام بعدی است.

مشاوره تخصصی با دکتر الهه فروتن

آدرس مطب: تهران، سعادت‌آباد، میدان کاج، ابتدای سرو غربی، نبش خیابان مروارید، ساختمان مروارید، طبقهٔ اول، واحد ۱۰

منابع علمی راهنما

  • انجمن جراحان پلاستیک آمریکا (ASPS) – تعاریف، ریسک‌ها و ایمنی براکیوپلاستی
  • کلینیک مایو – مروری بر لیپوساکشن، مراقبت‌ها و عوارض
  • مرورهای PubMed/PMC دربارهٔ براکیوپلاستی و ترکیب با لیپو


 

جراحی ابدومینوپلاستی

ابدومینوپلاستی

جراحی ابدومینوپلاستی (Abdominoplasty) چیست؟

جراحی زیبایی شکم یا ابدومینوپلاستی یک روش مؤثر برای اصلاح فرم و ساختار دیواره‌ی شکم است که با حذف پوست و چربی اضافه و گاهی با ترمیم عضلات شکم انجام می‌شود. این جراحی نه تنها از نظر زیبایی، بلکه از نظر عملکردی نیز در بهبود کیفیت زندگی بسیاری از افراد مؤثر است؛ به‌ویژه کسانی که پس از کاهش وزن چشمگیر یا بارداری دچار افتادگی و شل‌شدگی پوست شده‌اند.

ابدومینوپلاستی

ابدومینوپلاستی در دو نوع اصلی دسته‌بندی می‌شود:

  • ابدومینوپلاستی کامل (Full Abdominoplasty): پوشش کامل ناحیه شکم و ترمیم عضلات در صورت نیاز
  • مینی ابدومینوپلاستی (Mini Abdominoplasty): محدود به ناحیه زیر ناف، با برش کوچک‌تر و ترمیم جزئی‌تر

درک صحیح تفاوت‌های بین این دو روش برای انتخاب هوشمندانه و رسیدن به نتایج مطلوب بسیار حیاتی است.

تفاوت‌های تکنیکی بین ابدومینوپلاستی کامل و مینی ابدومینوپلاستی

ابدومینوپلاستی کامل

  • برش: در سطح پایین شکم، از یک پهلو تا پهلوی دیگر، به‌گونه‌ای که در خط لباس زیر پنهان می‌ماند.
  • شل کردن پوست و چربی: پوست از ناحیه‌ی زیر دنده‌ها تا قسمت بالای ناحیه تناسلی جدا می‌شود.
  • جابجایی ناف: ناف از جای اصلی خود جدا و در موقعیت جدیدی نصب می‌گردد.
  • اصلاح عضلانی: عضلات راست شکم (Rectus Abdominis) در صورت نیاز به یکدیگر نزدیک و بخیه می‌شوند تا دیواره شکمی سفت‌تر گردد.
  • درن: معمولاً برای خروج ترشحات اضافی استفاده می‌شود.

مینی ابدومینوپلاستی

  • برش: کوتاه‌تر از روش کامل، در ناحیه زیر ناف.
  • شل کردن پوست و چربی: فقط ناحیه‌ی تحتانی شکم تحت درمان قرار می‌گیرد.
  • جابجایی ناف: نیازی نیست و ناف در جای خود باقی می‌ماند.
  • اصلاح عضلانی: بسیار محدود و فقط در صورت فاصله کم بین عضلات.
  • درن: در اکثر موارد نیاز نیست یا بسیار مختصر استفاده می‌شود.

نحوه‌ی انتخاب روش مناسب

بر اساس عوامل زیر:

  • میزان افتادگی پوست بالای ناف: اگر پوست فقط در ناحیه‌ی زیر ناف اضافه باشد، مینی ابدومینوپلاستی کافی است؛ در غیر این صورت باید از روش کامل استفاده شود.
  • وضعیت عضلات شکم: در صورتی که Diastasis Recti (جداشدگی عضلات) وجود داشته باشد، ابدومینوپلاستی کامل برای ترمیم مناسب است.
  • اهداف زیبایی و روان‌شناختی: آیا فقط به دنبال صاف‌تر شدن ناحیه‌ای خاص هستید یا بهبود کلی فرم شکم مدنظر است؟
  • نوع پوست و خاصیت ارتجاعی: پوست‌های شل‌تر معمولاً به جراحی کامل نیاز دارند.

آمادگی پیش از جراحی

ارزیابی اولیه:

  • مشاوره با جراح متخصص با بررسی سوابق و نمونه‌کارها
  • معاینه دقیق فیزیکی جهت ارزیابی ضخامت چربی، شلی عضلات، نوع پوست
  • بررسی انتظارات روانی بیمار و توانایی او در درک واقعی از نتایج جراحی

آمادگی فیزیکی:

  • رژیم غذایی: افزایش مصرف پروتئین و مکمل‌های لازم
  • ترک سیگار: حداقل ۴ هفته پیش از جراحی باید قطع شود
  • تمرینات عضلانی: تقویت عضلات شکم پیش از عمل به نتایج بهتر منجر می‌شود
  • رسیدن به وزن پایدار: نوسانات وزن بعد از جراحی می‌تواند نتایج را تحت تأثیر قرار دهد

جزئیات عمل جراحی تامی تاک

مراحل ابدومینوپلاستی کامل:

  1. بیهوشی عمومی: برای بی‌دردی و آسایش کامل بیمار
  2. طراحی برش‌ها: جراح مکان برش و میزان پوست قابل حذف را مشخص می‌کند
  3. اصلاح عضلات: در صورت لزوم عضلات به‌هم بخیه می‌شوند
  4. جابجایی ناف: ناف در موقعیت جدید بخیه زده می‌شود
  5. برداشتن پوست و چربی اضافه: پوست اضافی از ناحیه‌ی زیر ناف حذف می‌شود
  6. درن‌گذاری: برای جلوگیری از تجمع مایعات زیر پوست

مراحل مینی ابدومینوپلاستی:

  1. بیهوشی موضعی با آرام‌بخش یا بیهوشی ملایم
  2. برش کوتاه: فقط ناحیه‌ی زیر ناف شکافته می‌شود
  3. آزادسازی پوست: به‌طور محدود در قسمت پایین شکم
  4. اصلاح عضلانی محدود: تنها در صورت نیاز
  5. برداشتن پوست اضافه: پوست بین برش و ناف کمی کشیده و اصلاح می‌شود

مراقبت‌های پس از عمل ابدومینوپلاستی

هفته اول:

  • درد و تورم: با مسکن قابل کنترل است
  • پوشیدن گن طبی: حداقل به مدت ۶–۸ هفته برای کاهش ورم و حمایت از شکم
  • تحرک: قدم زدن روزانه برای جلوگیری از لخته خون مهم است
  • مراقبت از زخم: رعایت بهداشت و تعویض پانسمان طبق دستور پزشک

هفته دوم تا چهارم:

  • بازگشت تدریجی به کارهای روزمره و پیاده‌روی
  • امکان ورزش‌های سبک در صورت تأیید پزشک
  • استفاده از کرم‌های ترمیمی برای اسکار

ماه دوم تا ششم:

  • بازگشت به فعالیت ورزشی کامل با مشورت پزشک
  • اسکارها به‌تدریج کم‌رنگ و نازک می‌شوند
  • مشاهده فرم نهایی شکم بعد از رفع کامل تورم‌ها

جدول مقایسه‌ای: ابدومینوپلاستی کامل و مینی ابدومینوپلاستی

ویژگی ابدومینوپلاستی کامل مینی ابدومینوپلاستی
طول اسکار بلند کوتاه
کشش پوست کامل تا بالای ناف فقط پایین ناف
ترمیم عضلات کامل و دقیق محدود یا غیرممکن
جابجایی ناف دارد ندارد
نقاهت طولانی‌تر کوتاه‌تر
درد و تورم بیشتر کمتر
هزینه بیشتر اقتصادی‌تر
کاندیدای مناسب شل‌شدگی در کل شکم افتادگی جزئی در پایین شکم

منابع مفید برای تصمیم‌گیری آگاهانه

  • کتاب مرجع: Plastic Surgery Secrets Plus
  • وب‌سایت‌های تخصصی: The Aesthetic Society و RealSelf
  • اپلیکیشن‌های شبیه‌سازی: برای تجسم نتیجه جراحی با استفاده از عکس شخصی
  • تجربه بیماران: مشاهده تجربیات افراد در شبکه‌های اجتماعی و انجمن‌های فارسی زبان
  • مشورت با متخصص تغذیه و فیزیوتراپی: برای آماده‌سازی قبل و ریکاوری سریع‌تر

نکات نهایی برای انتخاب بهتر

  • لیستی از انتظارات و نگرانی‌های خود تهیه کنید
  • عکس‌هایی از زوایای مختلف تهیه و به جراح ارائه دهید
  • پرسش‌هایی مانند محل دقیق برش، نیاز به جابجایی ناف و مدت نقاهت را مطرح کنید
  • با حداقل دو جراح مشورت کرده و نظراتشان را مقایسه کنید

نتیجه‌گیری نهایی

اگر فقط در ناحیه‌ی زیر ناف پوست اضافه و چربی دارید و عضلات شما سالم‌اند، مینی ابدومینوپلاستی بهترین انتخاب است. اما اگر هدف شما بهبود کامل شکل شکم از بالا تا پایین ناف است، و عضلات شکمتان دچار فاصله هستند، ابدومینوپلاستی کامل گزینه‌ای مناسب‌تر خواهد بود.

تصمیم نهایی باید با بررسی دقیق آناتومی بدن و اهداف شما توسط جراح متخصص گرفته شود.